آن یار کزو گشت سر ِ دار بلند
جُرمش این بود که اسرار هویدا می کرد
این شعر را حافظ شیرین سخن، حافظ داننده ی راز ،
حافظ بیننده ی راز ، در مورد منصور حلاج گفته است.
در این جا ، حافظ خود را یار حلاج و یا حلاج را یار خود می داند ،
و نوعی تأیید ِ کار ِ حلاج ، گفته های حلاج و اظهارات حلاج است.